Software Developer's Journal 07/2005 (127) Programowanie grafiki i gier

Nr katalogowy:	72870
Liczba stron:	80
Wymiary:	21 x 29.7 cm
Wydawnictwo:	Software
Oprawa:	miękka
Czas dostawy:	4 - 7 dni

Cena detaliczna: 26,75 zł
Twoja cena: 23,80 zł
(rabat: 11%)

A w numerze:

J2ME 3D API. Współczesne telefony komórkowe, które oprócz swojej zasadniczej roli, czyli bycie środkiem łączności, pełnią także rolę przenośnego centrum rozrywkowego. Posiadają na przykład kolorowe wyświetlacze oraz procesory umożliwiające obliczanie i wyświetlanie w czasie rzeczywistym grafiki trójwymiarowej, która wykorzystywana jest w najnowszych grach. Programowanie takiej grafiki jest ułatwione poprzez specjalne pakiety opcjonalne dla platformy Java 2 Micro Edition. Jednym z nich jest tytułowy interfejs J2ME 3D Graphics. Z artykułu dowiemy się jak zbudowany jest interfejs, czym różni się tryb wysokopoziomowy od niskopoziomowego i jak je wykorzystywać we własnych aplikacjach. Dodatkowo na prostym przykładzie poznamy, jak takie aplikacje pisze się szybko i bez większych problemów.
Sztuczna inteligencja w grach. Aby współczesna gra miała tak zwaną grywalność, musi posiadać coś, co odróżni ją od innych podobnych gier. Takim elementem może być na przykład sztuczna inteligencja przeciwnika. Właściwie nie ma takiej gry, która nie zawierałaby jakiejkolwiek logiki. Ale gdyby jeszcze ta logika była oparta na współczesnych opracowaniach dotyczących sztucznej inteligencji, jak na przykład sieci neuronowe, logika rozmyta, albo algorytmy genetyczne, to wtedy taka gra zyskuje bardzo dużo w oczach graczy. W artykule prezentujemy przegląd najważniejszych technik i algorytmów wykorzystywanych we współczesnych grach komputerowych.
RealmForge GDK: wieloplatformowe środowisko do tworzenia gier dla .NET. Platforma .NET rozwija się bardzo szybko, szczególnie gdy wraz z jej uniksową wersją – MONO, stała się platformą dostępną na większości systemów operacyjnych. Wraz z rozwojem .NET-u zaczęły się rozwijać także różne opensoursowe projekty ułatwiające tworzenie gier. Jednym z takich projektów jest właśnie RealmForge. To narzędzie powinno w pełni zadowolić wszystkich programistów chcących napisać trójwymiarową grę. Autor projektu Dan Moorehead przedstawia założenia, jakimi kierował się podczas powstawania projektu, opisuje zastosowane technologie oraz porównuje swoje środowisko z innymi tego typu silnikami.
Bezpieczeństwo z BouncyCastle. Język Java pozwala na pisanie oprogramowania, przy pomocy którego można obsługiwać najważniejsze usługi kryptograficzne. Powstało także wiele rozszerzeń, pozwalających na zwiększenie możliwości innych pakietów kryptograficznych i dostarczających dodatkowe usługi związane z bezpieczeństwem. Jedno z nich to biblioteka BouncyCastle. Biblioteka jest bardzo uniwersalna i potrafi obsłużyć wiele formatów danych. Omawiamy sposób jej zastosowania i demonstruje jej możliwości na krótkich przykładach.
Mydlane bańki ¦ wstęp do SOAP. JRozwój usług rozproszonych spowodował gwałtowny wzrost zapotrzebowania na odpowiedni protokół komunikacyjny pomiędzy usługami. Co prawda jest już taki powszechnie wykorzystywany protokół jak RPC – Remote Procedure Call, jednak jego wady, na przykład problemy z zachowaniem bezpieczeństwa, stały się przyczyną do stworzenia protokołu, który byłby pozbawiony dotychczasowych wad poprzednika, a jednocześnie prosty w implementacji. Pomyślano więc, że można w tym celu wykorzystać bardzo prosty i bardzo popularny język XML, a do przesyłania tak spreparowanych danych wykorzystać od dawna istniejący protokół HTTP. Tak powstał SOAP. Poznajcie więc jego budowę oraz metody komunikacji pomiędzy aplikacjami przy pomocy AXIS – implementacji SOAP.
Programowanie gniazd sieciowych przy pomocy biblioteki NetLib. Współczesny palmtop nie może obyć się bez możliwości połączenia go w sieć. System operacyjny PalmOS udostępnia bibliotekę NetLib, przy pomocy której mamy dostęp do gniazd sieciowych. Tworzenie oprogramowania sieciowego przy jej pomocy jest tak samo proste i podobne, jak do pisania tego typu programów dla systemów uniksopodobnych. Dla przykładu stworzymy aplikację podobną w działaniu do klasycznego wgeta.
Interfejs użytkownika w Eclipse – wprowadzenie do JFace. Komponenty SWT to zestaw widgetów do tworzenia graficznych interfejsów użytkownika. Jednak interfejs to nie tylko grafika, ale także obsługa odpowiednich akcji, widoków, list, itp. Pracę nad takim interfejsem można sobie jednak bardzo uprościć. W tym celu można zastosować bibliotekę JFace, która służy właściwie do tworzenia interfejsów użytkownika dla wtyczek do środowiska Eclipse, ale taki interfejs użytkownika można stworzyć także dla aplikacji działających niezależnie od Eclipse. W artykule opisujemy krok po kroku proces tworzenia prostej aplikacji SWT wykorzystującej JFace.